Opties voor een optie!!

optie artiesten
Wat jarenlang als normaal en gangbaar geacht werd is nu door verschillende ontwikkelingen totaal anders komen te liggen

Opties staan normaal 2 weken en worden dan verlengd of geannuleerd. Helaas is het zo dat een aantal opdrachtgevers opties plaatst en daarna niets meer van zich laten horen. Je bent dan min of meer verplicht om er zelf achteraan te bellen en duidelijkheid over een bepaalde datum te krijgen. Met name bureaus reageren dan geïrriteerd omdat men weer de klant moet bellen. Men dreigt een mentaliteit aan te nemen dat de klanten en artiesten het bureau maar moeten bellen. Mocht het zo zijn dat je na 2 weken en andere optie en/of opdracht hebt aangenomen, dan is het ook weer niet goed. Men vindt dan dat je dat van te voren had moeten checken.

In het verleden leverde dat meestal geen problemen op omdat opties ruim van te voren werden aangemeld.

Tegenwoordig wordt er echter op hele korte termijnen geboekt en is het dus zaak om snel te kunnen reageren. Als je bij bureaus hun telefoontje niet onmiddellijk kunt beantwoorden (je moet bv. eerst een optie checken!! ) dan ben je die aanvraag ook weer kwijt. Ze nemen dan gewoon een andere. Ik vraag me wel af of het dan nog wel om de kwaliteit gaat of alleen maar om zo snel en veel mogelijk te verkopen.

Shoppen

Bovendien is het ook zo dat klanten gaan” shoppen” en bij diverse bureaus offertes aanvragen. Het is niet uitzonderlijk dat je dan voor een datum 3 opties van verschillende bureaus binnenkrijgt met allemaal dezelfde tijd en plaats. De klant krijgt dan 3 verschillende offertes van 3 dezelfde artiesten met 3 verschillende prijskaartjes. De prijs wordt dan dus doorslaggevend. Als een bureau weet dat de klant aan het shoppen is vragen ze aan jouw om een “mooi prijsje” te maken om zodoende die opdracht binnen te halen, terwijl er op hun provisies niet gekort wordt.

Hoe kan het zijn dat een bureau wat maatwerk pretendeert te verkopen bv. 3 totaal verschillende acts met totaal verschillende prijsklassen aanbiedt om de klant een keuze te laten hebben. Het hoort toch zo te zijn dat het betreffende bureau op vraag van de klant de meest passende act aanbied en niet zomaar 3 willekeurige andere. Van maatwerk is in mijn optiek dan helemaal geen sprake meer.

Het begint er helaas op te lijken dat veel bureaus een arrogante houding aannemen naar de artiesten toe alsof wij helemaal van hen afhankelijk zijn en zij de artiest niet als een volwaardige zakenpartner accepteren. Betalingstermijnen worden steeds langer, men gaat zich steeds meer bemoeien met je gages, de secundaire voorwaarden ( zoals kleedkamers, eten en consumptie) worden steeds slechter of totaal niet geregeld, opties worden niet meer afgebeld en helemaal mooi is de nieuwste tendens: stuur ons maar een contractje, want wij hebben het zo druk! !

Willen ze ook nog dat wij hun administratie gaan doen en zelf postzegels, papier en kantoortijd leveren. De bemiddelingskosten van 30 % worden dan met één telefoontje wel erg schandalig gemakkelijk verdient.

Het is hoog tijd dat er weer eens eensluidende en duidelijke normen worden gesteld. Het zou een goede optie zijn om opties voortaan in rekening te brengen als er geen contract uit voortkomt. Wij willen toch ook dat onze administratie en telefoonkosten betaald worden. Een vergoeding van € 20,– per optie zou misschien ertoe leiden dat men serieuzer hiermee omgaat. Een andere optie zou kunnen zijn dat artiesten inderdaad alleen maar met eigen contracten werken zodat er door het bureau veel harder aan de secundaire voorwaarden gewerkt gaat worden. Tevens voorkomt men daarmee dat er allerlei onduidelijke beschrijvingen ontstaan over wie of wat je nu precies bent of doet. Helaas weten velen dat niet en loopt men het risico dat het verwachtingspatroon van de klant totaal anders is.

Het zou mooi zijn als via het Performers Platform zulke zaken in brede discussie gevoerd zouden worden. Wat is jullie ervaring en mening over het optiebeleid? Wat heb je aan ideeën en hoe kunnen wij met elkaar daar uitvoering aan geven? Laat het ons weten! !

© Roel van Dongen, 2017